Foto MSC Cruises

Na een begin in mineur

toch weer een fantastische cruise

Het was alweer een tijdje geleden dat we een trans-Atlantische cruise maakten. Dat was in 2018 met de Costa Pacifica, van Martinique naar Marseille. Een reis die we nooit zullen vergeten omdat onze bagage tijdens de heenreis verloren ging en we in Martinique en Guadeloupe alles wat we nodig hadden opnieuw moesten kopen: van ondergoed tot galakledij, van tandpasta tot gsm-opladers en uiteraard nieuwe koffers.

Ook deze cruise, van Hamburg naar Rio, zal ons altijd bijblijven. Achteraf kunnen we alleen maar zeggen dat het weer een fantastische reis was, op een mooi schip met een heel vriendelijke bemanning, maar het begin was allesbehalve aangenaam en de dag van de inscheping was zelfs een complete ramp.

Ons verhaal.

20 september: een domper vooraf

Wij hadden deze cruise meer dan een half jaar op voorhand geboekt, om zeker te zijn van een goed gelegen kajuit. Enkele weken voor we vertrokken bleek dat het schip nog niet volgeboekt was en werden er op diverse cruisewebsites kortingen aangeboden van meer dan 50%. Dat zette wel een domper op ons enthousiasme, maar niets aan te doen, betaald is betaald.

Maar dit is wel een les voor ons en een tip voor jullie: een volgende keer, in plaats van vroeg te boeken gaan we wachten tot de laatste dagen. We hebben niet veel verplichtingen meer en onze paspoorten zijn nog enkele jaren geldig, dus kunnen we snel beslissen.

Zaterdag 4 oktober: naar Hamburg.

Voor een langere cruise heb je al wat meer kleren nodig en dus wat grotere koffers en het maximum aan handbagage. We zagen er tegenop om dat allemaal met tram en trein te moeten versleuren, dus boekten we deze keer een luchthaventransport. Een stuk duurder (120 euro), maar wel veel comfortabeler.

Onze vlucht naar Hamburg met Brussels Airlines verliep vlot maar vertrok met ruim een halfuur vertraging, allicht door de aanhoudend felle wind (er werden in die periode regelmatig vluchten geannuleerd vanwege de eerste herfststorm genaamd Amy).

We hadden het Novotel Hamburg Central Station geboekt, goed gelegen op een tiental minuten te voet van het Rathaus en vlakbij het indrukwekkende Hauptbahnhof. Spijtig genoeg regende het fel en konden we pas in de late namiddag enkele uren door de stad wandelen.

Hamburg is verrassend mooi. Wat je zeker moet gaan bekijken als je niet veel tijd hebt: de Rathausmarkt met het stadhuis, het Binnenalstermeer daar vlakbij, een van de vele mooie kerken (wij bezochten de St. Petrikirche) en de Elbphilharmonie. Maar heel de Altstadt, Speicherstadt en de nieuwere wijk HafenCity zijn zeer de moeite waard.

Zondag 5 oktober: slechtst georganiseerde inscheping ooit

Uitstekend ontbijt in het hotel, maar de receptie was overbelast, we moesten zelf een taxi bellen om aan de Hamburg Cruise Terminal te geraken (die ligt een stuk buiten het centrum, je kan er onmogelijk te voet naartoe). De taxirit kostte ons 30 euro.

Volgens onze reisdocumenten mochten we pas vanaf 12 uur inchecken op de MSC Preziosa, maar we waren er een uurtje vroeger, in de hoop rond de middag al te kunnen eten aan boord. Viel dat even tegen! Alle 3.500 passagiers hadden blijkbaar besloten wat vroeger te komen.

Er stond buiten voor de cruiseterminal al een file van enkele honderden meters en die liep binnen zigzaggend door. Het weinige personeel van MSC Cruises dat er rondliep kon de massa niet onder controle houden. Er werd langs alle kanten zonder gêne voorgestoken. Het duurde in het totaal 4 uren vooraleer we waren ingecheckt en heel die tijd moesten we rechtstaan want er waren nauwelijks zitplaatsen.

Ter vergelijking: bij onze cruise in april (>>>) duurde de hele incheckprocedure maar een kwartier.

Eenmaal aan boord stelde zich een volgend probleem. Omdat ik zou verjaren tijdens deze cruise had ik het duurste drankenpakket geboekt, zodat we goede koffie, betere wijnen en vooral echte champagne, bij voorkeur Veuve Clicquot zouden kunnen drinken. Maar dat bleek niet te kunnen, per glas was alleen champagne van een obscuur merk (Nicolas Feuillatte) te krijgen. Veuve Clicquot was enkel per fles beschikbaar en moest betaald worden. En dat terwijl we een drankenpakket van 87 euro per persoon per dag hadden! Ronduit schandalig is dat.

Normaal gezien zou ons schip om 6 uur ’s avonds vertrekken maar door de hevige wind veroorzaakt door Storm Amy (die vooral in Schotland schade aanrichtte) vertrokken we pas 12 uur later, om 6 uur de volgende ochtend.

Maandag 6 oktober: dag op zee

Een dag op zee, zeker als dat de eerste dag van een cruise is, kan je goed gebruiken. Je hebt dan voldoende tijd om al je kleren en andere benodigdheden een plaatsje te geven in je kajuit en om het schip te verkennen. We waren al wel eens een week op de MSC Preziosa geweest in oktober 2019 (meer hierover lees je hier >>>), maar dat was zes jaar geleden en we zijn ondertussen al op heel wat andere cruiseschepen geweest, dus deze zeedag was welgekomen.

Dinsdag 7 oktober: Southampton

Hoewel we 12 uur te laat waren vertrokken in Hamburg kwamen we maar een uurtje te laat aan in Southampton. De MSC Preziosa kan tot 24 knopen per uur halen (1 knoop = 1 zeemijl) dus ongeveer 24 x 1,852 = 44,448 km per uur.

’s Nachts wordt er meestal veel sneller gevaren dan overdag.

We dachten dat we bij de inscheping al voldoende in de rij gestaan hadden, maar helaas: we moesten alweer aanschuiven voor een paspoortcontrole aan boord door de Engelse immigratiedienst. Iedereen mocht dat weer tegelijk doen zodat heel dek 5 één lange file was. Wij zijn zelf pas op helemaal op het einde gegaan, maar we waren toch alweer een uur kwijt. Heel slecht georganiseerd.

Ons paspoort werd trouwens nauwelijks bekeken.

Bezienswaardigheden

We waren al eens eerder in Southampton, met de MSC Opera in 2011 (>>>), en hoewel dat toen de voorlaatste stopplaats van die cruise was, hadden we hier vrij goede herinneringen aan. Nu viel de stad ons wat tegen. Het schip legde wat verder van het centrum aan, en daar bleek toch minder te zien dan we ons herinnerden.

De toeristische sector hier leeft vooral van de herinneringen aan de Titanic, die van hieruit vertrok voor zijn eerste en laatste reis. Er zijn enkele interessante kerken (St. Michaelschirch en Holyrood Chirch), oude stadsmuren en de Bargate (een middeleeuwse poort). Dat is het zowat.

Niet gezien: volgens het internet zijn het Sea City museum (over de band tussen Southampton en de Titanic) en het Tudor House en Gardens de moeite van een bezoekje waard.

Het weer viel gelukkig mee, we kregen voor het eerst in enkele dagen wat zon te zien.

Woensdag 8 oktober: Le Havre

De volgende ochtend meerden we aan in Le Havre, waar we tijdens diezelfde cruise met de MSC Opera in 2011 ook al waren. Maar in tegenstelling tot Southampton viel deze stad veel beter mee dan toen. Het was iets te ver om te wandelen naar het centrum, dus namen we de shuttlebus die werd aangeboden door het schip (12 euro). Die zette ons mooi in het centrum af. Niets op aan te merken, goede service, correcte prijs.

Le Havre is de grootste stad van Normandië en sinds 2005 is het centrum Unesco-Werelderfgoed. De Duitsers en vooral de geallieerden (Amerikanen) hebben Le Havre in september 1944 voor 80% plat gebombardeerd. Maar, vooral onder impuls van architect Auguste Perret, werd vanaf de jaren 50 een nieuwe stad opgebouwd.

Bezienswaardigheden

De Place de l’Hôtel de Ville, één van de grootste pleinen van Europa, met fonteinen, grasperken, grote gebouwen met uiteraard het stadhuis, ontworpen door voornoemde Auguste Perret. Vanop de 17de verdieping van de stadhuistoren heb je een mooi zicht over de stad (wij zijn daar niet naar boven geweest hoor, we hebben het wel gelezen).

Een absolute must als je in Le Havre bent, is de kerk Saint Joseph met de achthoekige lantaarntoren van 110 m hoog. Die kerk is gebouwd als eerbetoon voor de vele slachtoffers van de bombardementen uit de Tweede Wereldoorlog. Ook dit is een project van Auguste Perret al maakte hij de afwerking niet meer mee, hij stierf in 1954, twee jaar voor de kerk was voltooid. Binnenin zie je een knappe combinatie van beton en meer dan 12.000 gekleurde glazen tegels. Het effect is indrukwekkend, zeker als de zon schijnt als je binnen bent.

 

Ook de moeite waard: Le Volcan van architect Oscar Niemeyer (die onder meer de Braziliaanse hoofdstad Brasilia ontwierp). Dit is een gebouw in de vorm van twee afgeplatte kegels die aan vulkanen doen denken. De hoogste kegel bevat een theater, een cinemazaal, danszalen en een opnamestudio. In de kleinste huist een mediatheek. Samen vormen ze een groot cultureel centrum.

Als eerbetoon voor de 500ste verjaardag van de stad, werd in 2017 een bijzonder kunstwerk geplaatst aan de haven, de "Catène de containers", ontworpen door Vincent Ganivet, die bestaat uit kleurrijke zeecontainers die twee monumentale bogen vormen. Mooi.

Ook de vernieuwde wandeldijk kon ons bekoren.

Kortom: we vonden Le Havre veel mooier dan verwacht.

Donderdag 9 oktober: dag op zee

Rustige dag waarop we ’s morgens kennismaakten met een koppel Nederlanders, die ons vertelden dat ze pas drie dagen voor de afvaart deze cruise geboekt hadden, aan een bijzonder voordelige prijs. Ze waren met de Flixbus van Groningen naar Hamburg gekomen en zouden maar tot Salvador de Bahia meevaren. Een goedkope cruise van toch 16 dagen, met wel 9 zeedagen (dat werden er zelfs 10, zie verder).

 

Vrijdag 10 oktober: Gijon

Gijon ligt aan de noordkust van Spanje (aan de Golf van Biskaje) en behoort tot de regio Asturië, naast het Baskenland. Het is één van de grootste havensteden van Spanje.

De cruiseschepen meren aan op 6 km van het stadscentrum, dus te ver om te voet te gaan. Er werd door het schip een shuttlebus aangeboden van 16 euro heen en terug, maar toen we van boord gingen, zagen we dat er door de havenautoriteiten gratis bussen werden aangeboden. Uiteraard zijn we daar dan op gestapt, maar dat bleek een grote vergissing. Die bussen reden maar tot het einde van de haven, vandaar moesten we te voet onze weg naar het centrum vinden. Dat bleek niet zo moeilijk, maar het was nog wel 4 km! We zijn zonder echte problemen heen en weer geraakt, maar we waren wel moe.

Bezienswaardigheden

Gijon is een vrij mooie stad, vooral dan het historisch centrum in de wijk Cimadevilla, met smalle straatjes, oude gebouwen en gezellige pleintjes, vooral de Plaza del Marqués de San Esteban (met een flessenkunstwerk) en een mooi zicht op de jachthaven. De Plaza Mayor met het Palacio de Revillagigedo viel ons wat tegen.

Cimadevilla vormt de scheiding tussen de twee belangrijke stranden van de stad: Playa de San Lorenzo met een mooie wandeldijk en Playa de Poniente.

Een beetje toevallig ontdekten we vlak voor de Iglesia de San Pedro de Romeinse thermen (Termas Romanas de Campo Valdés). Gratis te bezoeken en zeker een aanrader. Misschien wel het interessantste dat deze stad te bieden heeft.

 

Zaterdag 11 oktober: La Coruna

Cruiseschepen leggen hier aan op 5 minuten wandelen van het stadscentrum.

La Coruna is een mooie stad. Dat zie je al vanaf het schip zelf, vanwaar je een zicht hebt op de witte gebouwen aan de Aveninda de la Marina met hun authentieke ‘glazen’ gevels. Deze ‘galerías’ waren onder meer bedoeld om de winterse koude en de wind tegen te houden.

Ook bekend in La Coruna is de Torre de Hercules, de enige nog intacte Romeinse vuurtoren ter wereld (Unesco-Werelderfgoed) op het meest noordwestelijke puntje van de stad op het schiereiland. Je kan daar enkel met een excursie of een taxi geraken, dus wij hebben hem alleen van ver gezien.

In alle reisgidsen en op alle toeristische websites wordt geschreven dat je zeker de Plaza de Maria Pita met het stadhuis moet gaan bekijken, maar dat valt eerlijk gezegd wat tegen.

Wat wel opvallend is in La Coruna zijn de vele mooie kerken, onder meer de Iglesia de Santiago, de Iglesia de Santa Maria en vooral de Colegiata de Santa Maria do Campo, een kleine Romaans-Gotische kerk.

Ook het Castillo de San Anton is een bezoekje waard. Normaal kost de toegang enkele euro, toen wij er waren mochten we om een of andere reden gratis binnen. 

De Playa de Riazor ten slotte is een mooi strand maar de golven kunnen naar verluidt soms heel hoog zijn met gevaarlijke stromingen in de baai. Houd de vlaggen goed in de gaten.

Zondag 12 oktober: dag op zee

Maandag 13 oktober: Funchal (Madeira)

Hier waren we in 2016, tijdens onze trans-Atlantische cruise met de Norwegian Jade (meer hierover lees je hier >>>).

Je kan hier van de kade te voet naar het centrum, maar onderschat de afstand toch niet, het is verder dan het lijkt.

Bezienswaardigheden

Wij vinden de boulevard van de haven naar het centrum, met van ver zicht op het gele fort (Forte de São Tiago) eigenlijk het mooiste en zeker het aangenaamste deel van Funchal. Je kan daar nu ook een foto of selfie nemen van een beeld van de Portugese stervoetballer Cristiano Ronaldo (die op Madeira geboren is).

De oude stad, of Zona Velha, met smalle geplaveide straatjes tussen de markt en het fort van Sint-Jacob (São Tiago) is zeker een bezoekje waard, maar de beschilderde deuren in de straat Santa Maria zijn wat overroepen. Dat is zo duidelijk gebeurd om toeristen naar hier te lokken dat het een beetje gênant is. Er zitten wel enkele mooie tussen.

Wel een absolute aanrader is de Mercado dos Lavradores, een fruit-, groenten-, vis- en bloemenmarkt, waarvan de gevels afgewerkt zijn met traditionele azulejotegels.

Ook het zien waard zijn het Palácio de São Lourenço en de kathedraal Se do Funchal.

Dinsdag 14 oktober: Santa Cruz de Tenerife

Hier waren we al twee keer: in 2007 met de Voyager of the Seas en 2018 met de Costa Pacifica.

Je kan hier makkelijk te voet naar het centrum. Langs de wandelroute van het schip naar de Plaza de Espana zijn nu tientallen metalen borden geplaatst met afbeeldingen en beschrijvingen van alle bekende personen die ooit op Tenerife geweest zijn. Interessant en het breekt de voorheen saaie route door de haven een beetje.

Verder dan de grote winkelstraten zijn we in Santa Cruz vroeger nooit geweest, maar doordat we deze keer naar een kapper zochten (niet gevonden) hebben we wat verrassend mooie straten, pleinen, parken en gebouwen ontdekt. De stad is veel mooier dan we dachten.

De Plaza de Espana kenden we wel al, dat is het grootste plein van Santa Cruz de Tenerife. In het midden van het plein staan nu enkele mooie kunstwerken.

Een aangename verrassing was het mooie Parque de Garcia Sanabria, grenzend aan de Rambla de Santa Cruz. Een aangename plek om even te wandelen in de schaduw van de bomen en tussen fonteinen en beelden.

Nog een ontdekking was de Iglesia Matriz de Nuestra Señora de la Concepción met veel houtwerk en een letterlijk schitterend altaar met veel decoraties van bladgoud en (voor ons) het meest opmerkelijk van alles: een zwarte madonna (Virgen de Candelaria).

Woensdag 15 oktober tot dinsdag 21 oktober:

voorziene 6 dagen op zee werden er 7

Trans-Atlantische cruises zijn, per dag gerekend, een stuk goedkoper dan cruises waar je om de dag een andere stad aandoet. Dat komt doordat er altijd een periode van meestal zes dagen is, dat er nergens wordt aangemeerd en er dus ook geen havengelden moeten betaald worden. Een tweede oorzaak van die lagere prijzen is het feit dat niet iedereen dat ziet zitten, zo’n kleine week op zee, en niet iedereen kan zich zo’n langere periode vrijmaken. Het zijn dus meestal gepensioneerden of renteniers die dergelijke cruises boeken.

Een van de meest gestelde vragen over cruises, is of je je nooit verveelt aan boord, zeker tijdens een Atlantische overvaart. Ons antwoord daarop is: NEEN, je kan je niet vervelen aan boord van een cruiseschip. Zeker niet als je, zoals wij, graag leest.

Tijdens een cruise krijg je iedere dag een overzicht van wat er te doen is aan land en aan boord. Dat heet het Daily Program en daarin bevindt zich een Daily Planner.

Sinds dit jaar is dat bij MSC Cruises in principe alleen nog digitaal te verkrijgen, maar als je er expliciet om vraagt kan je ook de papieren versie nog krijgen, wat wij deden (zie illustratie hiernaast). 

Tijdens de zeedagen stonden wij zoals altijd vroeg op (doordat we vijf keer ons uurwerk een uur moesten terugdraaien soms zelfs veel te vroeg), gingen rustig ontbijten en daarna een ligstoel zoeken waar we een groot deel van de dag ons boek lazen (we hadden er 8 bij, niet voldoende bleek later). Enkele keren deden we mee aan de ochtendgymnastiek (hier stretching genoemd), ik volgde enkel lessen Portugees en Violette een Salsa-dansles. 

Ondertussen was er aan boord natuurlijk ook heel wat anders te doen.

Al om 9.30 uur kon je naar een of andere lezing gaan, aan een Sudoku-wedstrijd deelnemen, beginnen kaarten of puzzelen of een kunstentoonstelling gaan bekijken. Om 10 uur was er een van de vele dagelijkse quizzen, begon een tafeltennistornooi, was er advies over de havensteden die we nog zouden aandoen enzovoort.

’s Namiddags waren er F1 Playstation-tornooien, bingo, andere taal- en danslessen, ping-pong-tornooien, karaokewedstrijden, dominotornooien, kunstopleidingen,  en nog veel meer.

Veel mensen gaan tijdens zeedagen ook wat langer shoppen op de dekken met winkels, of brengen uren door in het casino of in een van de vele bars (17 als ik juist geteld heb).

Om 18 uur gingen we aperitieven, altijd in dezelfde bar: El Dorado. Daar was het meestal het rustigst, met de zachtste muziek, maar de belangrijkste reden was dat daar van ons een mooie foto genomen was tijdens onze cruise in 2019, en we graag een foto op dezelfde plaats zouden hebben.

Onze supervriendelijke kelner Tyson zorgde ervoor dat we iedere dag van de cruise een nieuwe foto vanop dezelfde plaats kregen. Ook barman Vishal, die elke dag een originele mocktail voor Violette maakte, verdient een dikke pluim. Dat waren echt twee toffe Indiase gasten.

Om 18.30 gingen we eten in The Golden Lobster (enkel op mijn verjaardag kozen  we voor het specialiteitenrestaurant Butchers Cut). Lekker en goede wijn.

Om 21.15 zijn we enkele keren naar het tweede optreden van de dag in de grote theaterzaal (Platinum Theatre) geweest, omdat het eerste optreden om 19.15 wat te vroeg was. Maar meestal waren we om dat uur alweer in onze kajuit, moe maar tevreden.

 

Zondag 19 oktober: over de evenaar (op mijn verjaardag).

Toen we in 2011 de evenaar overstaken, toen van zuid naar noord, was er een groot feest op de MSC Opera (>>>). Deze keer was het heel wat minder. De kapitein doopte met een pollepel zeewater enkele tientallen passagiers die voor het eerst de evenaar kruisten en dan herbegon de gewone luide animatie. Flauw.

Maar het was wel heel speciaal om net op mijn verjaardag op de evenaar te zijn.

Tijdens de aperitief kreeg ik een verrassende serenade en ’s avonds zijn we lamskoteletjes gaan eten in de Butchers Cut.

En de volgende avond kreeg ik nog een verjaardagstaart in ons vast restaurant.

 

Normaal gezien zouden we de 21^ste oktober ’s morgensvroeg in Salvador de Bahia aankomen, maar wegens de aanhoudend stormachtige wind mochten we van de plaatselijke autoriteiten niet in de haven binnenvaren. Het schip heeft dan de hele dag en de volgende nacht in rondjes gevaren tot we ‘s morgens mochten aanmeren.

Voor ons was dat op zich niet echt een probleem (hoewel we daardoor niet in Ilheus geraakt zijn) maar heel wat passagiers die in Salvador zouden uitchecken, vooral Brazilianen maar ook de Nederlanders die we in het begin van de cruise leerden kennen, hebben hun geplande vlucht gemist. Hoe die thuisgeraakt zijn weten we niet, maar het waren duidelijk plantrekkers. Gemiste vluchten horen nu eenmaal bij het leven van reizigers.

Woensdag 22 oktober niet naar Ilheus, wel naar Salvador de Bahia

De cruiseschepen leggen hier aan in het (beneden)centrum van de stad.

Het was nog altijd heel slecht weer, het bleef regenen en gieten, maar na een tijdje zijn we toch maar door de wind, door de regen en dwars door alles heen de stad gaan bezoeken. Eerst hebben we wel wat Braziliaanse Real uit een ATM-toestel gehaald, voor kleinere aankopen heb je hier nog wel cash nodig. (ATM = Automated Teller Machine). De Braziliaanse Real is ongeveer 1/6 de van een euro waard.

Salvador de Bahia is werkelijk een heel mooie stad. We waren hier ook al  in 2011 met de MSC Opera. Toen was het heel warm weer (wat we nu ook verwacht hadden) maar bezochten we enkel het benedengedeelte van de stad, waar toen een grote (rommel)markt was.

Bezienswaardigheden

De wereldberoemde lift Elevator Lacerda is een bezienswaardigheid op zich. Er zijn andere mogelijkheden om van de benedenstad (Cidade Baixa) naar de bovenstad (Cidade Alta) te geraken, maar deze lift is echt een must. Eens boven heb je een mooi uitzicht op de benedenstad en op de oceaan, maar kom je ook in het mooiste deel van de stad: Pelhourino. Dat is het historische centrum en staat (zeer terecht) op de UNESCO-Werelderfgoedlijst. Het is een wijk met veel Afrikaanse en Portugese invloeden,  heel veel kleur, kasseistraten en prachtige gebouwen zoals de Igreja de San Francisco (en veel andere mooie kerken) en de Mercado Modelo.

We waren door- en doornat toen we terug op het schip kwamen. Het heeft vier dagen geduurd eer onze schoenen weer droog waren.

 

Donderdag 23 oktober: dag op zee

Spijtig genoeg hadden we, door de verloren dag in Salvador, niet voldoende tijd meer om de voorziene stop in Ilheus te maken. Dat moet nochtans een mooie plaats zijn. Misschien een volgende keer? Voor de verandering bleven we een hele dag op zee.

Vrijdag 24 oktober: Buzios 

Hier werden we met tenders (dat zijn de reddingsboten van het schip) aan land gebracht. Dat ging voor een keer heel vlot.

Buzios is een heel toeristisch stadje met mooie stranden, bekend geworden door Brigitte Bardot die hier een tijdje woonde met een Braziliaanse vriend.

De Inwoners van Rio de Janeiro komen hier graag voor een weekendje naartoe. Het deed ons wat aan Saint-Tropez en aan Ibiza-stad denken.

De enige bezienswaardigheden hier zijn enkele mooie kustwerken zoals de ‘drie vissers’ (zie foto).

Zaterdag 25 oktober: Rio de Janeiro

De laatste dag van een cruise is nooit leuk, maar omdat we er nog enkele dagen op hotel in Rio de Janeiro aan konden toevoegen, viel het deze keer wel mee.

We waren gewaarschuwd voor de vele neptaxi’s in de stad, dus we kozen er iemand uit die zijn officiële licentie liet zien, er betrouwbaar uitzag en een correct bedrag afsprak om ons naar ons hotel te brengen.

We hadden het Miramar By Windsor Copacabana uitgekozen, in de eerste plaats vanwege de ligging (aan het strand van Copacabana dichtbij Ipanema) met uitzicht op de Suikerbroodberg (bekend van de James Bondfilm Moonraker) en omdat er een infinity-zwembad op de dakverdieping was. Niet om te zwemmen maar voor de mooie foto’s die we daar zouden kunnen nemen.

Het hotel viel heel goed mee en het ontbijt was uitstekend, met zicht op het strand en op wat daklozen. Want daklozen en drugsverslaafden zijn er in Rio echt veel.

De eerste dag hebben we een lange wandeling gemaakt, grotendeels over de strandboulevard van Copacabana naar Ipanema. Na onze ervaring van 2011 en de vele verwittigingen van passagiers aan boord (vooral over diefstal van gsm’s) en zelfs van de taxichauffeur (die ons wees waar we wel en waar niet mochten wandelen) waren we heel voorzichtig en we hebben geen enkel probleem gehad.

Zondag 26 oktober:  rondrit in Rio

Voor deze dag hadden we al van thuis uit een trip geboekt bij Viator (aan te raden) waarbij we wel tot bij het wereldberoemde Christusbeeld zouden geraken, maar niet op de Suikerbroodberg. Die is alleen met kabelliften te bereiken en daar zijn we geen van beiden fan van.

We hebben op enkele uren tijd alle bezienswaardigheden gezien die op ons lijstje stonden.

• Het Maracanastadion. Niet meer het grootste maar voor eeuwig het beroemdste voetbalstadion ter wereld waar onder meer de legendarische Pele zijn kunsten liet bewonderen bij de Braziliaanse voetbalploeg.
• De Santamarta-favella, waar Michael Jackson in 1996 de clip voor "They Don't Care About Us" filmde. Door dit filmpje is deze arme wijk nu een toeristische hotspot geworden.
• De indrukwekkende kegelvormige betonnen kathedraal met enorme glasramen die plaats biedt aan liefst 20.000 mensen.
• De Sambadrome, dat is de plaats vanwaar de stoeten vertrekken van de wereldberoemde carnavalsfeesten in Rio.
• De Escadaria Selaron: trappen die bedekt zijn met prachtig gekleurde tegels die de wijken Laga en Santa Teresa verbinden (wel heel druk).
• Het toppunt (letterlijk en figuurlijk) was natuurlijk het beeld van Christus de Verlosser op de Corcovadoberg, vanwaar je een fantastisch uitzicht hebt over de stad (toch als het mooi weer is, want soms komt de mist zo snel opzetten dat je daar niets van ziet).

 

Maandag 27 oktober: van Rio de Janeiro naar huis

We hadden nog enkele uren de tijd vooraleer we naar de luchthaven moesten vertrekken, zodat we nog wat over het strand van Copacabana konden wandelen. En wat bleek: de Suikerbroodberg was niet meer te zien door de laaghangende wolken. Pech voor de toeristen die die dag een trip geboekt hadden.

Dinsdag 28 oktober: terug thuis 

Na een lange vlucht met TAP (Air Portugal) via Lissabon (in het totaal waren we 33 uur onderweg), kwamen we aan in Zaventem, waar er net een stakingsactie van de douane bezig was. Alle koffers werden gescand. Gelukkig hadden we niets verkeerd bij.

‘s Avonds vernamen we dat er diezelfde dag in Rio de Janeiro 119 doden gevallen waren in verschillende favella’s in de stad bij een grote politieoperatie gericht tegen de criminele bende Comando Vermelho (Rode Commando) gelinkt aan ‘narcoterrorisme’.

Rio de Janeiro blijft dus wel een gevaarlijke stad, maar we zijn blij dat we er eindelijk echt eens geweest zijn.